شیر هوا بخش مهمی از کمپرسور پیستونی رفت و برگشتی است و همچنین یکی از قطعاتی است که به راحتی آسیب می بیند. کیفیت آن به طور مستقیم بر ظرفیت تخلیه، مصرف برق و قابلیت اطمینان عملکرد کمپرسور تأثیر می گذارد. در مرحله توسعه کمپرسور به سمت سرعت بالا، یکی از مشکلات کلیدی که افزایش سرعت را محدود می کند، شیر هوا است.
کمپرسورهای پیستونی عموماً از "شیرهای اتوماتیک" استفاده می کنند، یعنی باز و بسته شدن دریچه های گاز با اختلاف فشار در دو طرف صفحه سوپاپ محقق می شود و مکانیزم محرک دیگری وجود ندارد.
دریچه هوا عمدتاً از نشیمنگاه سوپاپ، صفحه سوپاپ، فنر، محدود کننده بالابر و پیچ و مهره تشکیل شده است که آنها را یکپارچه می کند. ساختار سوپاپ اگزوز اساساً مشابه دریچه ورودی است، با این تفاوت که موقعیت های صندلی سوپاپ و محدود کننده بالابر تعویض می شوند. محدود کننده بالابر سوپاپ ورودی نزدیک به سمت داخلی سیلندر است و محل قرارگیری سوپاپ سوپاپ اگزوز نزدیک به سمت داخلی سیلندر است. نام شیر حلقوی از دیسک نازک آن گرفته شده است. هم نشیمنگاه سوپاپ و هم محدود کننده بالابر دارای کانال های حلقوی یا سوراخی برای عبور گاز هستند. قطعه سوپاپ و درگاه آب بندی روی نشیمنگاه سوپاپ یک آب بند را تشکیل می دهند. یک باس راهنما بر روی محدود کننده بالابر برای هدایت بلند کردن قطعه شیر وجود دارد.

