"شیر" به عنوان وسیله ای برای کنترل جهت، فشار و جریان سیال در یک سیستم سیال تعریف می شود. شیر وسیله ای است که باعث جریان یا توقف محیط (مایع، گاز، پودر) در لوله کشی و تجهیزات می شود و می تواند جریان آن را کنترل کند.
شیر جزء کنترل در سیستم انتقال سیال خط لوله است. برای تغییر بخش عبور و جهت جریان متوسط استفاده می شود و دارای عملکردهای انحراف، قطع، تنظیم، دریچه گاز، چک، انحراف یا کاهش فشار سرریز است. دریچه های مورد استفاده برای کنترل سیال از ساده ترین شیر قطع تا شیرهای مختلفی که در سیستم های کنترل اتوماتیک بسیار پیچیده استفاده می شوند، با انواع و مشخصات مختلف متغیر است. قطر اسمی شیرها از شیرهای ابزار بسیار کوچک تا شیرهای خط لوله صنعتی با قطر 10 متر متغیر است. از این شیر می توان برای کنترل جریان انواع سیالات مانند آب، بخار، روغن، گاز، گل، محیط های مختلف خورنده، فلز مایع و سیال رادیواکتیو استفاده کرد. فشار کاری شیر می تواند از 1.3 х باشد. دمای کاری از - 269 درجه تا 1430 درجه متغیر است. شیر را می توان با حالت های مختلف انتقال کنترل کرد، مانند دستی، الکتریکی، هیدرولیک، پنوماتیک، چرخ دنده حلزونی، الکترومغناطیسی، هیدرولیک الکترومغناطیسی، هیدرولیک الکتریکی، هیدرولیک پنوماتیک، دنده خار، درایو دنده مخروطی و غیره. تحت تأثیر فشار، دما یا سایر سیگنالهای حسگر، شیر میتواند مطابق با نیازهای از پیش تعیینشده عمل کند، یا به سادگی بدون تکیه بر سیگنالهای حسگر باز یا بسته شود. سوپاپ به مکانیزم محرک یا خودکار متکی است تا بالابر را به سمت بالا، پایین، لغزش، چرخش یا چرخش وادار کند تا اندازه ناحیه عبور جریان خود را برای دستیابی به عملکرد کنترلی تغییر دهد.
